Tarifim vaaarrr ....

Bir süredir takıldım ben bu mısır ekmeğine. Adı ekmek ama tuzlu kek gibi. Hem doyurucu, hem lezzetli hem de kolay kolay bayatlamıyor. Üstelik gün geçtikçe daha da lezzetli oluyor. Ben zaten çok ekmek yemezdim artık haftasonu kahvaltılarında ekmek yerine yiyiyorum. Ayrıca haftasonu dışarı çıktığınızda (çocuklu anneler iyi bilirler) çıkınınızda olması çok iyi oluyor. Tarifini buyurunuz :

500 gr. mısır unu (ben marketten alıyorum ama şimdi kaynağından siparişimi verdim ev yapımı unum gelecek)

1 su bardağı sıvı yağ

1 su bardağı un

1 su bardağı süt

1 su bardağı yoğurt

1 su bardağı kaşar rendesi

3-4 havuç rendesi

bir tutam dereotu

1 fiske tuz

2 tatlı kaşığı şeker

2 paket kabartma tozu

üzeri için susam , çöreotu.

Hepsini karıştırıp üzerine susam , çöreotu dökerek fırına atıyorsunuz. Ben 175 derecede pişiriyorum. Tarif geliştirilmeye çok müsait, içine zevke göre, zeytin, peynir, mahlep.... gibi değişik malzemelerde ekleyrbilirsiniz. Afiyetler olsun.

yorumsuz :)

Haftasonu

Haftasonu geldi nihayet... Duru' nun diliyle siyah kelebeğimizi de taktıııkk... Dün yeni bir kitaba başladım. Kuraldışının kitaplarını seviyorum genelde. Yanlız kitabın açıklamasında bir cümle var ki koptum. Ben tamamen mahsumum kocacım bu kitabı birlikte almıştık. O cümleyi kitabı aldıktan sonra evde farkettim! hiç bir art niyetim yok yeminle. Cümle şu "Vahşi hayvan eğitmeninin teknikleriyle kocasını yola getirdi." Aldık bi kere okuyalım bakalım :)

Umarım haftasonu hava güzel olur ve umarım Duru yine hasta olmaz. Kendimi yeşillere allara nice nice parklara atmak istiyorum. Güneşten kemiklerim ısınmış , kamaşan kısık gözlerimi araladığımda Duru' nun çimlerde koşuşturduğunu görmek istiyorum. Kocanım da her zaman ki gibi kuzusunun başında nöbette olmasını istiyorum... Ohhh hayal etmek bile güzel.

Artık zor insanlarla baş edebilirim!

Geçen hafta başladığım kitabımı dün bitirebildim. İş, ev, çocuk üçlemesi içerisinde kitap kendine biraz zor yer buluyor ama uykudan fedakarlıkla onu da aramıza almaya çalışıyoruz. Daha önce de bahsetmiştim kitap zor insan kategorisinde Ertelemeci, Terörist ve Benim işim değilciler den bahsediyor. Bu kategorilendirmeyi de 3 ayrı hikaye şeklinde yapmış. Yazım dili çok akıcı, verilmesi istenen mesajlar iyi veriliyor. Anlatılan hikayeler çoğumuzun yaşadığı hayatlarda mevcut zaten bu yüzden çok rahat kendimizden birşeyler bulabiliriz. Peki kitap bitti de ben zor insanlarla artık başedebilecek miyim? Aslında bu kitaptan ben şunu çıkardım. Yaşadığın zorluk ne olursa olsun sabredecek ve kendine güveneceksin. Böyle olunca iyi olan kazanıyormuş?! Bir de böyle deneyelim bakalım. Sevgiler...

Yol Arkadaşım

"Çemberimde Gül Oya" dan sonra en çok severek izlediğim dizidir "Yol Arkadaşım". Kadronun neredeyse aynı , yazarın ise yine Çağan Irmak olmasının üzerine dizinin Cunda adasında çekilmesi bu diziye olan bağlılığımı iyice arttırdı. Pazartesi günlerini sabırsızlıkla bekliyorum. Diziyi seyretmeyenlere kısaca anlatmak istiyorum ki belki merak eder de seyrederler :) Ayla evli ve bir kız çocuğu olan, İstanbul' da mutlu mesut çalışan bir kadın iken birgün çok sevdiği kocasının kendisini bir üniversite öğrencisiyle aldattığını öğrenir. Evlilikleri burada biterken dizi işte tam burada başlar. Ayla, kızı ile beraber doğup büyüdüğü yer olan Cunda adasına babanesinin yanına döner. Burada babaannesi, amcası ve kalabalık ailesi ile beraber yaşayarak hayatın ona hazırladığı yeni süprizleri tek karşılamaya başlar. Bunların büyük bir çoğunluğu iyi süprizler değildir malesef. Neyse ki tüm bu sıkıntılı anlarında yardıma hep çocukluk aşkı Suat koşar. İçinde neşenin, üzüntünün, aşkın... yani hayatın olduğu bu sıcacık diziyi mutlaka seyredin derim. İnsan ilişkilerini çok güzel irdeleyen Çağan Irmak, yetenekli oyuncuları sayesinde seyredenleri epeeey bi düşündürüyor yine. Seyredin seyredin :)

Bayıldıııımmm...

Ben bu iki parçaya bayıldım. Saati çok aradım ama bulamadım. Stoklarda kalmamış. Ayakkabının markasını bile bilmiyorum malesef. Bu sebepten her ikisine de bakıp bakıp iç geçirmekle yetiniyorum...

Ben evdekilere küsüm haberleri yok!

Olay yeri bizim ev, akşam saatleri ;

İşten çıkıp Duru' yu okuldan aldım. Birlikte markete gittik. Aldık ettik felan saat yediye on vardı evdeydik. Dün canım deli gibi günlerde yapılan mamalardan istedi. Ama nasıl bilemezsiniz. Mercimek köftesi, milföy börek, güveçte kaşarlı mantar ve çilekli pasta. Aklıma düşen bu menüyü sekiz onbeş itibariyle bitirip sekiz otuzda da masayı hazırlamıştım bile. Yaprak dökümü de var televizyonda bir yandan ye, bir yandan ağla. Eşim şaşırdı ne ara yaptın bunları diye sonradan düşününce bende şaşırıyorum aslında. Bunları yaparken bir yandan Duru' nun döktüklerini de topluyorum. Neyse o kadar yoruldum ki tam oturup keyifle yaptıklarımdan yiyeyim derken bizim hanımın istekleri başladı. (bu arada evimizin sultanı salonda kristal şatoyu 87. kez seyrediyor. Yere serilmiş örtünün üzerinde yemek yemekte, biz mutfaktayız) suuu, börek, çiiişşş, peçete, su döküldüüü, süüüüt, kristal şato bitti shrekkkk taaakk, ay takar mısıııınnn…… Yani ne yediğimi anlayamadım. Tam iki laf edelim diyoruz bu sefer odam da oynayalıııım. Neyse babayı seçti ve odasına götürdü. Ben de sofrayı toparlıyorum. Bulaşık boyum kadar ve nasıl yorgunum. Heeeeeelllpp helllp diye bağırıyorum ama nafile. Sesimi gerekli mercilere duyuramayınca yanlarına gidip söylenip söylenip geliyorum. İlgili merci çoook istemesine rağmen gelemiyor çünkü Duru onu yatırmış ve evdeki bütün tokaları saçına takmak suretiyle babasını prenses yapıyor. Peki bu arada baba ne yapıyor dersiniz? Uyuyor !.. Oysa ki ben neler hayal etmiştim. Ailecek gün yapacaktık. Güle oynaya mamalarımızı yiyecek sonra hep beraber ortalığı toparlayıp biraz televizyon hoppa yatak. Hayal kırıklığı ve muz kabuğu. Sonra tahmin edersiniz beeen çıldırdım. Odamda kitabımı okuduktan sonra uyudum (küsünce böyle yaparım )diğerleri mi bilmem ben küstüm onlardan.