Köye Bahar Geldi....

Bu haftasonu birkaç ay önceden planladığımız köy gezimizi apar topar bir şekilde gerçekleştirdik. Havaların dengesizliği nedeniyle gidip gitmeme konusunda kararsızdık cuma sabahı havayı iyi görünce gitmeye karar verdik. Gittiğimiz köy, arkadaşım Fahriye' nin (namı değer sarı teyze) köyüdür. Annesi , babası ve birçok akrabası bu köyde yaşıyorlar. Bizim ise 3 veya 4. gidişimiz oldu. Burası Çanakkale-Biga' ya bağlı ve bir Çerkez köyü olan Aşağıdemirci köyü. Hem Fahriye' nin ailesi hem de köy halkı o kadar sıcak insanlar ki kendimizi orada hiç yabancı hissetmiyoruz. Hava biraz serin ve biraz yağışlı olmasına rağmen genel olarak açıktı. Köyün tadını bol bol çıkardık. Duru ineklerle haşır neşirdi en çok. Tavukları koşturdu, kediyi besledi, erik topladı. Bol bol taze sağılmış süt içti. Yumurtanın nasıl bu kadar sarı olabildiğine şaşırdı. Bahçeden taze koparttığımız soğan ve sarımsakları yemiş olan bana bakarak shreek gibi kokuyorsun dedi :) Isırgan topladık hep beraber, arkadaşımın okuduğu ilkokulu gezdik. Okul,yıllardır kullanılmıyor. 2 dersliği var, birinde 1 ve 2. sınıflar, diğerinde 3,4 ve 5 ler okuyormuş. Öğretmenleri de aynı binada kalıyormuş. Okul şimdi kötü durumda, kilitlenmiş olan sınıflardan birini açıp girdik içeriye, sınıf köyün ardiyesi durumuna gelmiş. Kırılmış olan camdan bir gelincik koşarak geldi içeriye sonra baca deliğinden girip kayboldu. Birkaç sene öncesine kadar arkadaşımın kardeşi Alaattin'in öncülüğünde okulu boyayıp tadilatını yapmışlar. Burayı sergi alanı veya özel günlerde kullanılmak üzere toparlamışlar fakat bu çok uzun sürmemiş. Köyde iş ve eğitim nedeniyle genç - çocuk neredeyse yok. Tatillerde ve senede bir yaptıkları ve artık geleneksel hale gelmiş olan Kavuşma gününde herkes köyde buluşuyor. Biga'yı gezdirdi bize Fahriye. Küçük ama herşeyi olan bir yerleşim merkezi Biga. Bunca yıldır hiç kırmızı et yediğini görmediğim arkadaşım bizi köfteciye götürdü Biga' da. Neden başka yerdeet yemediğini anladım böylece. Dönüşte Gölyaka' ya da uğradık. O yolu her kullandığımızda hep merak ederdik Gölkaya' yı. Uluabat gölünde küçük bir yarım ada olan Gölyaka' da Tuna balığımızı da yiyerek yolumuza devam ettik. Son 3 resim eşimin makro çalışmalarıdır. İlk fırsatta tekrar gitmeyi çok istiyoruz köyümüze.

Ara bitti.....

en son 14 nisan da yazımı yayınlamışım. O günden bu yana bazı değişiklikler oldu. Ben artık bir ev kadını oldum. Üzüldüm mü emin değilim ama çocuğumun yanında olma hayalim gerçek olduğundan dolayı huzurluyum bundan eminim. Bloglarını takip ettiğim ve hep gıpta ettiğim arkadaşlar gibi ben de artık kızımla beraber kahvaltımı yapıp bütün gün onunla oynayabiliyorum. Beraber alışveriş yapıyor, kuaföre gidiyoruz. kek, poğaça, yemek, bulaşık, çamaşır dert değil. 1 metre boyunda ki yardımcım bana hep köstek ay pardon klavyem sürçtü destek oluyor. Uyandığı zaman yüzündeki o mutluluğu görmek benim için herşeye bedel. Bu zaman zarfında buradan yayınlamak istediğim çok şey oldu ama ben yazmaya vakit bulamadım. İlk olarak haftasonunu geçirdiğimiz Aşağıdemirci köyü gezisi yazısını yayınlamak istiyorum. Sevgiler

Bir Go eksikti !

Merak ediyorum ve merakımı durduramıyorum. Go ' yu bir süredir takip ediyorum artık öğrenmenin zamanı geldi diye düşünüyorum. Size de biraz bahsetmek istiyorum;

4000 yıl önce Çin' de bulunmuş bir oyun. Sadece oyun demek yetmezmiş. İTÜ' nün sayfasında ki açıklamaya göre;

Go bir tahta oyunudur.

Go tahta üzerinde iki farklı renk taş takımıyla oynanan bir strateji oyunudur.

Go oyunu gerektirdiği stratejik planlama ve tatik hesaplama nedeniyle bir akıl sporudur.

Go oyunu olasılıkların çokluğu ve şekil okuma, ayırdetme ve yeni çözümler üretme gereksinimi nedeniyle bir sanattır.

TÜBİTAK sayfasında nasıl oynanacağını da açıklıyor. İlgisini çeken varsa tıklayınız.

Yaşlılık

Hastalık olmadıkça yaşlı olmak çok da kötü olmamalı. Düşünsenize ne çok şey biliyorsunuz hayatla ve insanlarla ilgili. Her sabah işe gitmenizde gerekmiyor. Çocuklar büyümüş hatta torunlar büyüyor. Torunlarınızın en iyi arkadaşısınız. Bir çocuk gibi dikkatli ve düzenli beslenmeniz gerek bu yüzden herkes sizin üzerinize titriyor. Eş ve dostlarla bol bol gezip tozacak, sohbet edecek vaktiniz var. Toplu taşıma araçlarında herkes size yer veriyor. Bir çok hizmetten indirimli faydalanabiliyorsunuz. Bütün önemli günlerde ne gelen gideniniz bitiyor, ne telefonunuz susuyor. Çocuklar, torunlar, eş, dost, akrabalar... kocaman bir aileniz var. Tabi artık asırlık arkadaşlarla da aile gibi olunuyor bunca zamandan sonra. Lütfen lütfen, ben yaşlılığı böyle düşünmek istiyorum. Kötü taraflarını düşünmek istemiyorum. Yok ki zaten :) Baksanıza resimlere...

Tarifim vaaarrr ....

Bir süredir takıldım ben bu mısır ekmeğine. Adı ekmek ama tuzlu kek gibi. Hem doyurucu, hem lezzetli hem de kolay kolay bayatlamıyor. Üstelik gün geçtikçe daha da lezzetli oluyor. Ben zaten çok ekmek yemezdim artık haftasonu kahvaltılarında ekmek yerine yiyiyorum. Ayrıca haftasonu dışarı çıktığınızda (çocuklu anneler iyi bilirler) çıkınınızda olması çok iyi oluyor. Tarifini buyurunuz :

500 gr. mısır unu (ben marketten alıyorum ama şimdi kaynağından siparişimi verdim ev yapımı unum gelecek)

1 su bardağı sıvı yağ

1 su bardağı un

1 su bardağı süt

1 su bardağı yoğurt

1 su bardağı kaşar rendesi

3-4 havuç rendesi

bir tutam dereotu

1 fiske tuz

2 tatlı kaşığı şeker

2 paket kabartma tozu

üzeri için susam , çöreotu.

Hepsini karıştırıp üzerine susam , çöreotu dökerek fırına atıyorsunuz. Ben 175 derecede pişiriyorum. Tarif geliştirilmeye çok müsait, içine zevke göre, zeytin, peynir, mahlep.... gibi değişik malzemelerde ekleyrbilirsiniz. Afiyetler olsun.

yorumsuz :)

Haftasonu

Haftasonu geldi nihayet... Duru' nun diliyle siyah kelebeğimizi de taktıııkk... Dün yeni bir kitaba başladım. Kuraldışının kitaplarını seviyorum genelde. Yanlız kitabın açıklamasında bir cümle var ki koptum. Ben tamamen mahsumum kocacım bu kitabı birlikte almıştık. O cümleyi kitabı aldıktan sonra evde farkettim! hiç bir art niyetim yok yeminle. Cümle şu "Vahşi hayvan eğitmeninin teknikleriyle kocasını yola getirdi." Aldık bi kere okuyalım bakalım :)

Umarım haftasonu hava güzel olur ve umarım Duru yine hasta olmaz. Kendimi yeşillere allara nice nice parklara atmak istiyorum. Güneşten kemiklerim ısınmış , kamaşan kısık gözlerimi araladığımda Duru' nun çimlerde koşuşturduğunu görmek istiyorum. Kocanım da her zaman ki gibi kuzusunun başında nöbette olmasını istiyorum... Ohhh hayal etmek bile güzel.