Turkuazoo

Haftasonu Turkuazoo da idik. Bir indirim sitesinden aldığımız biletlerimiz ve biz düştük yollara ..... 5 nokta yetmez aslında uzuuuuun biir yolu anlatmaya. Ulaştık nihayet forum istanbul a ki ne görelim istanbulun yarısı burada. Çocukken bir oyun oynardık. Bir ayağımızın parmak ucu ile diğer ayağımızın topuğunu birbirine değdirme hareketini tekrarlar bir yandan da "aldım verdim ben seni yendim" derdik. Bu oyun tam da orada aklıma geldi. Çünkü adım atmak mümkün olmadığından oyundaki gibi ilerleyebildik bu çok çok çok uzak alışveriş merkezinde. Bi an acaba bugün herşey bedava mı diye düşünmedik değil hani!!! Neyse kalabalıktan kurtulup Turkuazoo' ya ulaşınca unuttuk herşeyi. O güzelim balıkları ve onların rengarenk dünyaları bizi rahatlatmaya yetti. Burası prensesin çok hoşuna gitti ama en çok yürüyen yolu beğendi. Bu esrarengiz dünyayı keşfettikten sonra acıktık tabi. Eeee kolay mı okyanusa daldık, denizden çıktık, oradan nehir gezisi ve gölde son buldu yolculuk. Açlıktan ve yorgunluktan kendimizi evimizin herşeyi olan yere atmak istediysek de kalabalık nedeniyle elimiz ve karnımız boş dönmek zorunda kaldık. Neticede doyduk bir yerlerde ama kalabalık dayağı ile evimize dönerken hissedilen 9 şiddetinde bir yorgunluktu. Balıklar ise sadece resimlerde kaldı.

Son Durumlar

Zaman hızla ilerliyor. Eylül bitmek üzere. Duru anaokuluna başladı. İlk gün "henüz öğretmeni atanmadı" şoku yaşadıysak da herşey yolunda çok şükür. Okulumuz hemen karşı sokakta bu yüzden ulaşım sorunu yok. Tek sorun sabah 08:30 da okulda olabilmek. Ben de çeşitli kurslara kayıt yaptırdım. İlk olarak direksiyon eğiticiliği sertifikası almak için bir kursa yazıldım. Mezun olduktan sonra özellikle bayanlara ders vermek istiyorum. Daha sonra da pilatese gitmek istiyorum. Biran önce forma girmem lazım. Zaman herşeyin ilacıymış. Güzel zaman bize güzel süprizler getir.

Büyük boşluk

Bloğumu uzun süredir ihmal ettim. Sebebi 25 gün öncesine kadar hamileydim. İlk 3 ay çok zor geçti. Bu dönem bilgisayari görmeye bile tahammülüm yoktu. Sonraki dönemde nispeten daha iyiydim bu sefer de tatiller girdi araya. Ve 6 Ağustos günü bebeğimi henüz 5 aylıkken kaybettim! Nasıl bir duygu olduğunu hiç bir şekilde anlatamam. Sadece ve sadece büyük boşluk. Hem rahmimde, hem beynimde hem de kalbimde kocamaaaaaaaaan bir boşluk var. Bir sürü şey söyleniyor duyuyorum böylesi hayırlıymış, böyle olması gerekmiş, takdiri ilahi................ Evet ama keşke sağlıklı olsaydı ve 3,5 ay sonra kollarımda olsaydı....... Keşke çocuğumun mezarını kendi ellerimle yapma tecrübem olmasaydı....... 25 gün güçlü olmaya çalıştım. Böyle olmazsam en başta kendimi, sonra kızımı ve tüm sevdiklerimi daha fazla üzecektim. Oldumda galiba fakat dün daha fazla dayanamadım. Bu boşluk duygusu acaba ne zaman yok olacak.

Resim grubumuz.

Resim sınıfımızdan bazı resimler ile geçen hafta birlikte yaptığımız çınaraltı sefası resimlerini birleştirdim. Resim yapmayı çok seviyordum ama onlarla daha da zevkli oldu. Hepsine kocaman öpücükler...

Son eserlerim :)

Sonuncusu henüz bitmedi. Bittiğinde tekrar yayınlayacağım :)

Faliyetteyiz...

Ne de güzel bulmuşlar bu ismi " faaliyet". Hiç araştırmadım ama faal olma hali gibi bir gelişi var sanki kelimenin. Bizim zamanımızda kullanılıyormuydu çok hatırlamıyorum ama son zamanlarda çocuklar ne yaparsa adı faaliyet oluveriyor.